Conjugation of exacerbesco
to become exasperated, irritated, angry Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exacerbēscō |
| tū | exacerbēscis |
| is / ea / id | exacerbēscit |
| nōs | exacerbēscimus |
| vōs | exacerbēscitis |
| eī / eae / ea | exacerbēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exacerbēscēbam |
| tū | exacerbēscēbās |
| is / ea / id | exacerbēscēbat |
| nōs | exacerbēscēbāmus |
| vōs | exacerbēscēbātis |
| eī / eae / ea | exacerbēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | exacerbēscam |
| tū | exacerbēscēs |
| is / ea / id | exacerbēscet |
| nōs | exacerbēscēmus |
| vōs | exacerbēscētis |
| eī / eae / ea | exacerbēscent |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exacerbēscam |
| tū | exacerbēscās |
| is / ea / id | exacerbēscat |
| nōs | exacerbēscāmus |
| vōs | exacerbēscātis |
| eī / eae / ea | exacerbēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exacerbēscerem |
| tū | exacerbēscerēs |
| is / ea / id | exacerbēsceret |
| nōs | exacerbēscerēmus |
| vōs | exacerbēscerētis |
| eī / eae / ea | exacerbēscerent |
Imperātīvus praesēns
| tū | exacerbēsce |
| vōs | exacerbēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | exacerbēscitō |
| is / ea / id | exacerbēscitō |
| vōs | exacerbēscitōte |
| eī / eae / ea | exacerbēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exacerbēscere |
Participium praesēns
| — | exacerbēscēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | exacerbēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | exacerbēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | exacerbēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | exacerbēscendō |