HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← effoveo — definición

Conjugation of effoveo

Regular CEFR B1
/[ɛfˈfɔ.we.oː]/

to refresh Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego effoveō
effovēs
is / ea / id effovet
nōs effovēmus
vōs effovētis
eī / eae / ea effovent
Indicātīvus imperfectum
ego effovēbam
effovēbās
is / ea / id effovēbat
nōs effovēbāmus
vōs effovēbātis
eī / eae / ea effovēbant
Indicātīvus futūrum
ego effovēbō
effovēbis
is / ea / id effovēbit
nōs effovēbimus
vōs effovēbitis
eī / eae / ea effovēbunt
Indicātīvus perfectum
ego effōvī
effōvistī
is / ea / id effōvit
nōs effōvimus
vōs effōvistis
eī / eae / ea effōvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego effōveram
effōverās
is / ea / id effōverat
nōs effōverāmus
vōs effōverātis
eī / eae / ea effōverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego effōverō
effōveris
is / ea / id effōverit
nōs effōverimus
vōs effōveritis
eī / eae / ea effōverint
Coniūnctīvus praesēns
ego effoveam
effoveās
is / ea / id effoveat
nōs effoveāmus
vōs effoveātis
eī / eae / ea effoveant
Coniūnctīvus imperfectum
ego effovērem
effovērēs
is / ea / id effovēret
nōs effovērēmus
vōs effovērētis
eī / eae / ea effovērent
Coniūnctīvus perfectum
ego effōverim
effōverīs
is / ea / id effōverit
nōs effōverīmus
vōs effōverītis
eī / eae / ea effōverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego effōvissem
effōvissēs
is / ea / id effōvisset
nōs effōvissēmus
vōs effōvissētis
eī / eae / ea effōvissent
Imperātīvus praesēns
effovē
vōs effovēte
Imperātīvus futūrum
effovētō
is / ea / id effovētō
vōs effovētōte
eī / eae / ea effoventō
Īnfīnītīvus praesēns
effovēre
Īnfīnītīvus perfectum
effōvisse
Īnfīnītīvus futūrum
effōtūrum esse
Participium praesēns
effovēns
Participium futūrum
effōtūrus
Gerundium (genitīvus)
effovendī
Gerundium (datīvus)
effovendō
Gerundium (accūsātīvus)
effovendum
Gerundium (ablātīvus)
effovendō
Supīnum (accūsātīvus)
effōtum
Supīnum (ablātīvus)
effōtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego effoveor
effovēris
is / ea / id effovētur
nōs effovēmur
vōs effovēminī
eī / eae / ea effoventur
Indicātīvus imperfectum
ego effovēbar
effovēbāris
is / ea / id effovēbātur
nōs effovēbāmur
vōs effovēbāminī
eī / eae / ea effovēbantur
Indicātīvus futūrum
ego effovēbor
effovēberis
is / ea / id effovēbitur
nōs effovēbimur
vōs effovēbiminī
eī / eae / ea effovēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego effovear
effoveāris
is / ea / id effoveātur
nōs effoveāmur
vōs effoveāminī
eī / eae / ea effoveantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego effovērer
effovērēris
is / ea / id effovērētur
nōs effovērēmur
vōs effovērēminī
eī / eae / ea effovērentur
Imperātīvus praesēns
effovēre
vōs effovēminī
Imperātīvus futūrum
effovētor
is / ea / id effovētor
eī / eae / ea effoventor
Īnfīnītīvus praesēns
effovērī
Īnfīnītīvus perfectum
effōtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
effōtum īrī
Participium perfectum
effōtus
Participium futūrum
effovendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary