HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← effringo — definition

Conjugation of effringo

Regular CEFR B2
[ɛfˈfrɪŋ.ɡoː]

to break open or off Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego effringō
tū effringis
is / ea / id effringit
nōs effringimus
vōs effringitis
eī / eae / ea effringunt
Indicātīvus imperfectum
ego effringēbam
tū effringēbās
is / ea / id effringēbat
nōs effringēbāmus
vōs effringēbātis
eī / eae / ea effringēbant
Indicātīvus futūrum
ego effringam
tū effringēs
is / ea / id effringet
nōs effringēmus
vōs effringētis
eī / eae / ea effringent
Indicātīvus perfectum
ego effrēgī
tū effrēgistī
is / ea / id effrēgit
nōs effrēgimus
vōs effrēgistis
eī / eae / ea effrēgērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego effrēgeram
tū effrēgerās
is / ea / id effrēgerat
nōs effrēgerāmus
vōs effrēgerātis
eī / eae / ea effrēgerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego effrēgerō
tū effrēgeris
is / ea / id effrēgerit
nōs effrēgerimus
vōs effrēgeritis
eī / eae / ea effrēgerint
Coniūnctīvus praesēns
ego effringam
tū effringās
is / ea / id effringat
nōs effringāmus
vōs effringātis
eī / eae / ea effringant
Coniūnctīvus imperfectum
ego effringerem
tū effringerēs
is / ea / id effringeret
nōs effringerēmus
vōs effringerētis
eī / eae / ea effringerent
Coniūnctīvus perfectum
ego effrēgerim
tū effrēgerīs
is / ea / id effrēgerit
nōs effrēgerīmus
vōs effrēgerītis
eī / eae / ea effrēgerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego effrēgissem
tū effrēgissēs
is / ea / id effrēgisset
nōs effrēgissēmus
vōs effrēgissētis
eī / eae / ea effrēgissent
Imperātīvus praesēns
tū effringe
vōs effringite
Imperātīvus futūrum
tū effringitō
is / ea / id effringitō
vōs effringitōte
eī / eae / ea effringuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— effringere
Īnfīnītīvus perfectum
— effrēgisse
Īnfīnītīvus futūrum
— effrāctūrum esse
Participium praesēns
— effringēns
Participium futūrum
— effrāctūrus
Gerundium (genitīvus)
— effringendī
Gerundium (datīvus)
— effringendō
Gerundium (accūsātīvus)
— effringendum
Gerundium (ablātīvus)
— effringendō
Supīnum (accūsātīvus)
— effrāctum
Supīnum (ablātīvus)
— effrāctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego effringor
tū effringeris
is / ea / id effringitur
nōs effringimur
vōs effringiminī
eī / eae / ea effringuntur
Indicātīvus imperfectum
ego effringēbar
tū effringēbāris
is / ea / id effringēbātur
nōs effringēbāmur
vōs effringēbāminī
eī / eae / ea effringēbantur
Indicātīvus futūrum
ego effringar
tū effringēris
is / ea / id effringētur
nōs effringēmur
vōs effringēminī
eī / eae / ea effringentur
Coniūnctīvus praesēns
ego effringar
tū effringāris
is / ea / id effringātur
nōs effringāmur
vōs effringāminī
eī / eae / ea effringantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego effringerer
tū effringerēris
is / ea / id effringerētur
nōs effringerēmur
vōs effringerēminī
eī / eae / ea effringerentur
Imperātīvus praesēns
tū effringere
vōs effringiminī
Imperātīvus futūrum
tū effringitor
is / ea / id effringitor
eī / eae / ea effringuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— effringī
Īnfīnītīvus perfectum
— effrāctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— effrāctum īrī
Participium perfectum
— effrāctus
Participium futūrum
— effringendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary