HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← disjungo — definición

Conjugation of disjungo

Regular CEFR B2
/[dɪsˈjʊŋ.ɡoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disjungō
disjungis
is / ea / id disjungit
nōs disjungimus
vōs disjungitis
eī / eae / ea disjungunt
Indicātīvus imperfectum
ego disjungēbam
disjungēbās
is / ea / id disjungēbat
nōs disjungēbāmus
vōs disjungēbātis
eī / eae / ea disjungēbant
Indicātīvus futūrum
ego disjungam
disjungēs
is / ea / id disjunget
nōs disjungēmus
vōs disjungētis
eī / eae / ea disjungent
Indicātīvus perfectum
ego disjūnxī
disjūnxistī
is / ea / id disjūnxit
nōs disjūnximus
vōs disjūnxistis
eī / eae / ea disjūnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego disjūnxeram
disjūnxerās
is / ea / id disjūnxerat
nōs disjūnxerāmus
vōs disjūnxerātis
eī / eae / ea disjūnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disjūnxerō
disjūnxeris
is / ea / id disjūnxerit
nōs disjūnxerimus
vōs disjūnxeritis
eī / eae / ea disjūnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego disjungam
disjungās
is / ea / id disjungat
nōs disjungāmus
vōs disjungātis
eī / eae / ea disjungant
Coniūnctīvus imperfectum
ego disjungerem
disjungerēs
is / ea / id disjungeret
nōs disjungerēmus
vōs disjungerētis
eī / eae / ea disjungerent
Coniūnctīvus perfectum
ego disjūnxerim
disjūnxerīs
is / ea / id disjūnxerit
nōs disjūnxerīmus
vōs disjūnxerītis
eī / eae / ea disjūnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego disjūnxissem
disjūnxissēs
is / ea / id disjūnxisset
nōs disjūnxissēmus
vōs disjūnxissētis
eī / eae / ea disjūnxissent
Imperātīvus praesēns
disjunge
vōs disjungite
Imperātīvus futūrum
disjungitō
is / ea / id disjungitō
vōs disjungitōte
eī / eae / ea disjunguntō
Īnfīnītīvus praesēns
disjungere
Īnfīnītīvus perfectum
disjūnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
disjūnctūrum esse
Participium praesēns
disjungēns
Participium futūrum
disjūnctūrus
Gerundium (genitīvus)
disjungendī
Gerundium (datīvus)
disjungendō
Gerundium (accūsātīvus)
disjungendum
Gerundium (ablātīvus)
disjungendō
Supīnum (accūsātīvus)
disjūnctum
Supīnum (ablātīvus)
disjūnctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disjungor
disjungeris
is / ea / id disjungitur
nōs disjungimur
vōs disjungiminī
eī / eae / ea disjunguntur
Indicātīvus imperfectum
ego disjungēbar
disjungēbāris
is / ea / id disjungēbātur
nōs disjungēbāmur
vōs disjungēbāminī
eī / eae / ea disjungēbantur
Indicātīvus futūrum
ego disjungar
disjungēris
is / ea / id disjungētur
nōs disjungēmur
vōs disjungēminī
eī / eae / ea disjungentur
Coniūnctīvus praesēns
ego disjungar
disjungāris
is / ea / id disjungātur
nōs disjungāmur
vōs disjungāminī
eī / eae / ea disjungantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disjungerer
disjungerēris
is / ea / id disjungerētur
nōs disjungerēmur
vōs disjungerēminī
eī / eae / ea disjungerentur
Imperātīvus praesēns
disjungere
vōs disjungiminī
Imperātīvus futūrum
disjungitor
is / ea / id disjungitor
eī / eae / ea disjunguntor
Īnfīnītīvus praesēns
disjungī
Īnfīnītīvus perfectum
disjūnctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
disjūnctum īrī
Participium perfectum
disjūnctus
Participium futūrum
disjungendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary