HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← disjungo — definition

Conjugation of disjungo

Regular CEFR B2
[dɪsˈjʊŋ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disjungō
tū disjungis
is / ea / id disjungit
nōs disjungimus
vōs disjungitis
eī / eae / ea disjungunt
Indicātīvus imperfectum
ego disjungēbam
tū disjungēbās
is / ea / id disjungēbat
nōs disjungēbāmus
vōs disjungēbātis
eī / eae / ea disjungēbant
Indicātīvus futūrum
ego disjungam
tū disjungēs
is / ea / id disjunget
nōs disjungēmus
vōs disjungētis
eī / eae / ea disjungent
Indicātīvus perfectum
ego disjūnxī
tū disjūnxistī
is / ea / id disjūnxit
nōs disjūnximus
vōs disjūnxistis
eī / eae / ea disjūnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego disjūnxeram
tū disjūnxerās
is / ea / id disjūnxerat
nōs disjūnxerāmus
vōs disjūnxerātis
eī / eae / ea disjūnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disjūnxerō
tū disjūnxeris
is / ea / id disjūnxerit
nōs disjūnxerimus
vōs disjūnxeritis
eī / eae / ea disjūnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego disjungam
tū disjungās
is / ea / id disjungat
nōs disjungāmus
vōs disjungātis
eī / eae / ea disjungant
Coniūnctīvus imperfectum
ego disjungerem
tū disjungerēs
is / ea / id disjungeret
nōs disjungerēmus
vōs disjungerētis
eī / eae / ea disjungerent
Coniūnctīvus perfectum
ego disjūnxerim
tū disjūnxerīs
is / ea / id disjūnxerit
nōs disjūnxerīmus
vōs disjūnxerītis
eī / eae / ea disjūnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego disjūnxissem
tū disjūnxissēs
is / ea / id disjūnxisset
nōs disjūnxissēmus
vōs disjūnxissētis
eī / eae / ea disjūnxissent
Imperātīvus praesēns
tū disjunge
vōs disjungite
Imperātīvus futūrum
tū disjungitō
is / ea / id disjungitō
vōs disjungitōte
eī / eae / ea disjunguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— disjungere
Īnfīnītīvus perfectum
— disjūnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— disjūnctūrum esse
Participium praesēns
— disjungēns
Participium futūrum
— disjūnctūrus
Gerundium (genitīvus)
— disjungendī
Gerundium (datīvus)
— disjungendō
Gerundium (accūsātīvus)
— disjungendum
Gerundium (ablātīvus)
— disjungendō
Supīnum (accūsātīvus)
— disjūnctum
Supīnum (ablātīvus)
— disjūnctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disjungor
tū disjungeris
is / ea / id disjungitur
nōs disjungimur
vōs disjungiminī
eī / eae / ea disjunguntur
Indicātīvus imperfectum
ego disjungēbar
tū disjungēbāris
is / ea / id disjungēbātur
nōs disjungēbāmur
vōs disjungēbāminī
eī / eae / ea disjungēbantur
Indicātīvus futūrum
ego disjungar
tū disjungēris
is / ea / id disjungētur
nōs disjungēmur
vōs disjungēminī
eī / eae / ea disjungentur
Coniūnctīvus praesēns
ego disjungar
tū disjungāris
is / ea / id disjungātur
nōs disjungāmur
vōs disjungāminī
eī / eae / ea disjungantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disjungerer
tū disjungerēris
is / ea / id disjungerētur
nōs disjungerēmur
vōs disjungerēminī
eī / eae / ea disjungerentur
Imperātīvus praesēns
tū disjungere
vōs disjungiminī
Imperātīvus futūrum
tū disjungitor
is / ea / id disjungitor
eī / eae / ea disjunguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— disjungī
Īnfīnītīvus perfectum
— disjūnctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— disjūnctum īrī
Participium perfectum
— disjūnctus
Participium futūrum
— disjungendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary