HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dijudico — definición

Conjugation of dijudico

Regular CEFR B2
/[diːˈjuː.dɪ.koː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dījūdicō
dījūdicās
is / ea / id dījūdicat
nōs dījūdicāmus
vōs dījūdicātis
eī / eae / ea dījūdicant
Indicātīvus imperfectum
ego dījūdicābam
dījūdicābās
is / ea / id dījūdicābat
nōs dījūdicābāmus
vōs dījūdicābātis
eī / eae / ea dījūdicābant
Indicātīvus futūrum
ego dījūdicābō
dījūdicābis
is / ea / id dījūdicābit
nōs dījūdicābimus
vōs dījūdicābitis
eī / eae / ea dījūdicābunt
Indicātīvus perfectum
ego dījūdicāvī
dījūdicāvistī
is / ea / id dījūdicāvit
nōs dījūdicāvimus
vōs dījūdicāvistis
eī / eae / ea dījūdicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dījūdicāveram
dījūdicāverās
is / ea / id dījūdicāverat
nōs dījūdicāverāmus
vōs dījūdicāverātis
eī / eae / ea dījūdicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dījūdicāverō
dījūdicāveris
is / ea / id dījūdicāverit
nōs dījūdicāverimus
vōs dījūdicāveritis
eī / eae / ea dījūdicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dījūdicem
dījūdicēs
is / ea / id dījūdicet
nōs dījūdicēmus
vōs dījūdicētis
eī / eae / ea dījūdicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dījūdicārem
dījūdicārēs
is / ea / id dījūdicāret
nōs dījūdicārēmus
vōs dījūdicārētis
eī / eae / ea dījūdicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dījūdicāverim
dījūdicāverīs
is / ea / id dījūdicāverit
nōs dījūdicāverīmus
vōs dījūdicāverītis
eī / eae / ea dījūdicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dījūdicāvissem
dījūdicāvissēs
is / ea / id dījūdicāvisset
nōs dījūdicāvissēmus
vōs dījūdicāvissētis
eī / eae / ea dījūdicāvissent
Imperātīvus praesēns
dījūdicā
vōs dījūdicāte
Imperātīvus futūrum
dījūdicātō
is / ea / id dījūdicātō
vōs dījūdicātōte
eī / eae / ea dījūdicantō
Īnfīnītīvus praesēns
dījūdicāre
Īnfīnītīvus perfectum
dījūdicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
dījūdicātūrum esse
Participium praesēns
dījūdicāns
Participium futūrum
dījūdicātūrus
Gerundium (genitīvus)
dījūdicandī
Gerundium (datīvus)
dījūdicandō
Gerundium (accūsātīvus)
dījūdicandum
Gerundium (ablātīvus)
dījūdicandō
Supīnum (accūsātīvus)
dījūdicātum
Supīnum (ablātīvus)
dījūdicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dījūdicor
dījūdicāris
is / ea / id dījūdicātur
nōs dījūdicāmur
vōs dījūdicāminī
eī / eae / ea dījūdicantur
Indicātīvus imperfectum
ego dījūdicābar
dījūdicābāris
is / ea / id dījūdicābātur
nōs dījūdicābāmur
vōs dījūdicābāminī
eī / eae / ea dījūdicābantur
Indicātīvus futūrum
ego dījūdicābor
dījūdicāberis
is / ea / id dījūdicābitur
nōs dījūdicābimur
vōs dījūdicābiminī
eī / eae / ea dījūdicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dījūdicer
dījūdicēris
is / ea / id dījūdicētur
nōs dījūdicēmur
vōs dījūdicēminī
eī / eae / ea dījūdicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dījūdicārer
dījūdicārēris
is / ea / id dījūdicārētur
nōs dījūdicārēmur
vōs dījūdicārēminī
eī / eae / ea dījūdicārentur
Imperātīvus praesēns
dījūdicāre
vōs dījūdicāminī
Imperātīvus futūrum
dījūdicātor
is / ea / id dījūdicātor
eī / eae / ea dījūdicantor
Īnfīnītīvus praesēns
dījūdicārī
Īnfīnītīvus perfectum
dījūdicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dījūdicātum īrī
Participium perfectum
dījūdicātus
Participium futūrum
dījūdicandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary