HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dijudico — definition

Conjugation of dijudico

Regular CEFR B2
[diːˈjuː.dɪ.koː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dījūdicō
tū dījūdicās
is / ea / id dījūdicat
nōs dījūdicāmus
vōs dījūdicātis
eī / eae / ea dījūdicant
Indicātīvus imperfectum
ego dījūdicābam
tū dījūdicābās
is / ea / id dījūdicābat
nōs dījūdicābāmus
vōs dījūdicābātis
eī / eae / ea dījūdicābant
Indicātīvus futūrum
ego dījūdicābō
tū dījūdicābis
is / ea / id dījūdicābit
nōs dījūdicābimus
vōs dījūdicābitis
eī / eae / ea dījūdicābunt
Indicātīvus perfectum
ego dījūdicāvī
tū dījūdicāvistī
is / ea / id dījūdicāvit
nōs dījūdicāvimus
vōs dījūdicāvistis
eī / eae / ea dījūdicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dījūdicāveram
tū dījūdicāverās
is / ea / id dījūdicāverat
nōs dījūdicāverāmus
vōs dījūdicāverātis
eī / eae / ea dījūdicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dījūdicāverō
tū dījūdicāveris
is / ea / id dījūdicāverit
nōs dījūdicāverimus
vōs dījūdicāveritis
eī / eae / ea dījūdicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dījūdicem
tū dījūdicēs
is / ea / id dījūdicet
nōs dījūdicēmus
vōs dījūdicētis
eī / eae / ea dījūdicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dījūdicārem
tū dījūdicārēs
is / ea / id dījūdicāret
nōs dījūdicārēmus
vōs dījūdicārētis
eī / eae / ea dījūdicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dījūdicāverim
tū dījūdicāverīs
is / ea / id dījūdicāverit
nōs dījūdicāverīmus
vōs dījūdicāverītis
eī / eae / ea dījūdicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dījūdicāvissem
tū dījūdicāvissēs
is / ea / id dījūdicāvisset
nōs dījūdicāvissēmus
vōs dījūdicāvissētis
eī / eae / ea dījūdicāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dījūdicā
vōs dījūdicāte
Imperātīvus futūrum
tū dījūdicātō
is / ea / id dījūdicātō
vōs dījūdicātōte
eī / eae / ea dījūdicantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dījūdicāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dījūdicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dījūdicātūrum esse
Participium praesēns
— dījūdicāns
Participium futūrum
— dījūdicātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dījūdicandī
Gerundium (datīvus)
— dījūdicandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dījūdicandum
Gerundium (ablātīvus)
— dījūdicandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dījūdicātum
Supīnum (ablātīvus)
— dījūdicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dījūdicor
tū dījūdicāris
is / ea / id dījūdicātur
nōs dījūdicāmur
vōs dījūdicāminī
eī / eae / ea dījūdicantur
Indicātīvus imperfectum
ego dījūdicābar
tū dījūdicābāris
is / ea / id dījūdicābātur
nōs dījūdicābāmur
vōs dījūdicābāminī
eī / eae / ea dījūdicābantur
Indicātīvus futūrum
ego dījūdicābor
tū dījūdicāberis
is / ea / id dījūdicābitur
nōs dījūdicābimur
vōs dījūdicābiminī
eī / eae / ea dījūdicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dījūdicer
tū dījūdicēris
is / ea / id dījūdicētur
nōs dījūdicēmur
vōs dījūdicēminī
eī / eae / ea dījūdicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dījūdicārer
tū dījūdicārēris
is / ea / id dījūdicārētur
nōs dījūdicārēmur
vōs dījūdicārēminī
eī / eae / ea dījūdicārentur
Imperātīvus praesēns
tū dījūdicāre
vōs dījūdicāminī
Imperātīvus futūrum
tū dījūdicātor
is / ea / id dījūdicātor
eī / eae / ea dījūdicantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dījūdicārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dījūdicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dījūdicātum īrī
Participium perfectum
— dījūdicātus
Participium futūrum
— dījūdicandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary