HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coniugo — definition

Conjugation of coniugo

Regular CEFR B1
[ˈkɔn.jʊ.ɡoː]

to unite, especially in marriage Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coniugō
tū coniugās
is / ea / id coniugat
nōs coniugāmus
vōs coniugātis
eī / eae / ea coniugant
Indicātīvus imperfectum
ego coniugābam
tū coniugābās
is / ea / id coniugābat
nōs coniugābāmus
vōs coniugābātis
eī / eae / ea coniugābant
Indicātīvus futūrum
ego coniugābō
tū coniugābis
is / ea / id coniugābit
nōs coniugābimus
vōs coniugābitis
eī / eae / ea coniugābunt
Indicātīvus perfectum
ego coniugāvī
tū coniugāvistī
is / ea / id coniugāvit
nōs coniugāvimus
vōs coniugāvistis
eī / eae / ea coniugāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coniugāveram
tū coniugāverās
is / ea / id coniugāverat
nōs coniugāverāmus
vōs coniugāverātis
eī / eae / ea coniugāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coniugāverō
tū coniugāveris
is / ea / id coniugāverit
nōs coniugāverimus
vōs coniugāveritis
eī / eae / ea coniugāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego coniugem
tū coniugēs
is / ea / id coniuget
nōs coniugēmus
vōs coniugētis
eī / eae / ea coniugent
Coniūnctīvus imperfectum
ego coniugārem
tū coniugārēs
is / ea / id coniugāret
nōs coniugārēmus
vōs coniugārētis
eī / eae / ea coniugārent
Coniūnctīvus perfectum
ego coniugāverim
tū coniugāverīs
is / ea / id coniugāverit
nōs coniugāverīmus
vōs coniugāverītis
eī / eae / ea coniugāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coniugāvissem
tū coniugāvissēs
is / ea / id coniugāvisset
nōs coniugāvissēmus
vōs coniugāvissētis
eī / eae / ea coniugāvissent
Imperātīvus praesēns
tū coniugā
vōs coniugāte
Imperātīvus futūrum
tū coniugātō
is / ea / id coniugātō
vōs coniugātōte
eī / eae / ea coniugantō
Īnfīnītīvus praesēns
— coniugāre
Īnfīnītīvus perfectum
— coniugāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— coniugātūrum esse
Participium praesēns
— coniugāns
Participium futūrum
— coniugātūrus
Gerundium (genitīvus)
— coniugandī
Gerundium (datīvus)
— coniugandō
Gerundium (accūsātīvus)
— coniugandum
Gerundium (ablātīvus)
— coniugandō
Supīnum (accūsātīvus)
— coniugātum
Supīnum (ablātīvus)
— coniugātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coniugor
tū coniugāris
is / ea / id coniugātur
nōs coniugāmur
vōs coniugāminī
eī / eae / ea coniugantur
Indicātīvus imperfectum
ego coniugābar
tū coniugābāris
is / ea / id coniugābātur
nōs coniugābāmur
vōs coniugābāminī
eī / eae / ea coniugābantur
Indicātīvus futūrum
ego coniugābor
tū coniugāberis
is / ea / id coniugābitur
nōs coniugābimur
vōs coniugābiminī
eī / eae / ea coniugābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego coniuger
tū coniugēris
is / ea / id coniugētur
nōs coniugēmur
vōs coniugēminī
eī / eae / ea coniugentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego coniugārer
tū coniugārēris
is / ea / id coniugārētur
nōs coniugārēmur
vōs coniugārēminī
eī / eae / ea coniugārentur
Imperātīvus praesēns
tū coniugāre
vōs coniugāminī
Imperātīvus futūrum
tū coniugātor
is / ea / id coniugātor
eī / eae / ea coniugantor
Īnfīnītīvus praesēns
— coniugārī
Īnfīnītīvus perfectum
— coniugātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— coniugātum īrī
Participium perfectum
— coniugātus
Participium futūrum
— coniugandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary