HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coniugo — definición

Conjugation of coniugo

Regular CEFR B1
/[ˈkɔn.jʊ.ɡoː]/

to unite, especially in marriage Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coniugō
coniugās
is / ea / id coniugat
nōs coniugāmus
vōs coniugātis
eī / eae / ea coniugant
Indicātīvus imperfectum
ego coniugābam
coniugābās
is / ea / id coniugābat
nōs coniugābāmus
vōs coniugābātis
eī / eae / ea coniugābant
Indicātīvus futūrum
ego coniugābō
coniugābis
is / ea / id coniugābit
nōs coniugābimus
vōs coniugābitis
eī / eae / ea coniugābunt
Indicātīvus perfectum
ego coniugāvī
coniugāvistī
is / ea / id coniugāvit
nōs coniugāvimus
vōs coniugāvistis
eī / eae / ea coniugāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coniugāveram
coniugāverās
is / ea / id coniugāverat
nōs coniugāverāmus
vōs coniugāverātis
eī / eae / ea coniugāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coniugāverō
coniugāveris
is / ea / id coniugāverit
nōs coniugāverimus
vōs coniugāveritis
eī / eae / ea coniugāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego coniugem
coniugēs
is / ea / id coniuget
nōs coniugēmus
vōs coniugētis
eī / eae / ea coniugent
Coniūnctīvus imperfectum
ego coniugārem
coniugārēs
is / ea / id coniugāret
nōs coniugārēmus
vōs coniugārētis
eī / eae / ea coniugārent
Coniūnctīvus perfectum
ego coniugāverim
coniugāverīs
is / ea / id coniugāverit
nōs coniugāverīmus
vōs coniugāverītis
eī / eae / ea coniugāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coniugāvissem
coniugāvissēs
is / ea / id coniugāvisset
nōs coniugāvissēmus
vōs coniugāvissētis
eī / eae / ea coniugāvissent
Imperātīvus praesēns
coniugā
vōs coniugāte
Imperātīvus futūrum
coniugātō
is / ea / id coniugātō
vōs coniugātōte
eī / eae / ea coniugantō
Īnfīnītīvus praesēns
coniugāre
Īnfīnītīvus perfectum
coniugāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
coniugātūrum esse
Participium praesēns
coniugāns
Participium futūrum
coniugātūrus
Gerundium (genitīvus)
coniugandī
Gerundium (datīvus)
coniugandō
Gerundium (accūsātīvus)
coniugandum
Gerundium (ablātīvus)
coniugandō
Supīnum (accūsātīvus)
coniugātum
Supīnum (ablātīvus)
coniugātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coniugor
coniugāris
is / ea / id coniugātur
nōs coniugāmur
vōs coniugāminī
eī / eae / ea coniugantur
Indicātīvus imperfectum
ego coniugābar
coniugābāris
is / ea / id coniugābātur
nōs coniugābāmur
vōs coniugābāminī
eī / eae / ea coniugābantur
Indicātīvus futūrum
ego coniugābor
coniugāberis
is / ea / id coniugābitur
nōs coniugābimur
vōs coniugābiminī
eī / eae / ea coniugābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego coniuger
coniugēris
is / ea / id coniugētur
nōs coniugēmur
vōs coniugēminī
eī / eae / ea coniugentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego coniugārer
coniugārēris
is / ea / id coniugārētur
nōs coniugārēmur
vōs coniugārēminī
eī / eae / ea coniugārentur
Imperātīvus praesēns
coniugāre
vōs coniugāminī
Imperātīvus futūrum
coniugātor
is / ea / id coniugātor
eī / eae / ea coniugantor
Īnfīnītīvus praesēns
coniugārī
Īnfīnītīvus perfectum
coniugātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
coniugātum īrī
Participium perfectum
coniugātus
Participium futūrum
coniugandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary