HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conjugo — definition

Conjugation of conjugo

Regular CEFR B1

alternative spelling of coniugō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conjugō
tū conjugās
is / ea / id conjugat
nōs conjugāmus
vōs conjugātis
eī / eae / ea conjugant
Indicātīvus imperfectum
ego conjugābam
tū conjugābās
is / ea / id conjugābat
nōs conjugābāmus
vōs conjugābātis
eī / eae / ea conjugābant
Indicātīvus futūrum
ego conjugābō
tū conjugābis
is / ea / id conjugābit
nōs conjugābimus
vōs conjugābitis
eī / eae / ea conjugābunt
Indicātīvus perfectum
ego conjugāvī
tū conjugāvistī
is / ea / id conjugāvit
nōs conjugāvimus
vōs conjugāvistis
eī / eae / ea conjugāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conjugāveram
tū conjugāverās
is / ea / id conjugāverat
nōs conjugāverāmus
vōs conjugāverātis
eī / eae / ea conjugāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conjugāverō
tū conjugāveris
is / ea / id conjugāverit
nōs conjugāverimus
vōs conjugāveritis
eī / eae / ea conjugāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conjugem
tū conjugēs
is / ea / id conjuget
nōs conjugēmus
vōs conjugētis
eī / eae / ea conjugent
Coniūnctīvus imperfectum
ego conjugārem
tū conjugārēs
is / ea / id conjugāret
nōs conjugārēmus
vōs conjugārētis
eī / eae / ea conjugārent
Coniūnctīvus perfectum
ego conjugāverim
tū conjugāverīs
is / ea / id conjugāverit
nōs conjugāverīmus
vōs conjugāverītis
eī / eae / ea conjugāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conjugāvissem
tū conjugāvissēs
is / ea / id conjugāvisset
nōs conjugāvissēmus
vōs conjugāvissētis
eī / eae / ea conjugāvissent
Imperātīvus praesēns
tū conjugā
vōs conjugāte
Imperātīvus futūrum
tū conjugātō
is / ea / id conjugātō
vōs conjugātōte
eī / eae / ea conjugantō
Īnfīnītīvus praesēns
— conjugāre
Īnfīnītīvus perfectum
— conjugāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— conjugātūrum esse
Participium praesēns
— conjugāns
Participium futūrum
— conjugātūrus
Gerundium (genitīvus)
— conjugandī
Gerundium (datīvus)
— conjugandō
Gerundium (accūsātīvus)
— conjugandum
Gerundium (ablātīvus)
— conjugandō
Supīnum (accūsātīvus)
— conjugātum
Supīnum (ablātīvus)
— conjugātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conjugor
tū conjugāris
is / ea / id conjugātur
nōs conjugāmur
vōs conjugāminī
eī / eae / ea conjugantur
Indicātīvus imperfectum
ego conjugābar
tū conjugābāris
is / ea / id conjugābātur
nōs conjugābāmur
vōs conjugābāminī
eī / eae / ea conjugābantur
Indicātīvus futūrum
ego conjugābor
tū conjugāberis
is / ea / id conjugābitur
nōs conjugābimur
vōs conjugābiminī
eī / eae / ea conjugābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego conjuger
tū conjugēris
is / ea / id conjugētur
nōs conjugēmur
vōs conjugēminī
eī / eae / ea conjugentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conjugārer
tū conjugārēris
is / ea / id conjugārētur
nōs conjugārēmur
vōs conjugārēminī
eī / eae / ea conjugārentur
Imperātīvus praesēns
tū conjugāre
vōs conjugāminī
Imperātīvus futūrum
tū conjugātor
is / ea / id conjugātor
eī / eae / ea conjugantor
Īnfīnītīvus praesēns
— conjugārī
Īnfīnītīvus perfectum
— conjugātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— conjugātum īrī
Participium perfectum
— conjugātus
Participium futūrum
— conjugandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary