HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← arguo — definition

Conjugation of arguo

Regular CEFR B1
[ˈar.ɡu.oː]

to clarify, to make plain; to assert, declare, prove, show Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego arguō
tū arguis
is / ea / id arguit
nōs arguimus
vōs arguitis
eī / eae / ea arguunt
Indicātīvus imperfectum
ego arguēbam
tū arguēbās
is / ea / id arguēbat
nōs arguēbāmus
vōs arguēbātis
eī / eae / ea arguēbant
Indicātīvus futūrum
ego arguam
tū arguēs
is / ea / id arguet
nōs arguēmus
vōs arguētis
eī / eae / ea arguent
Indicātīvus perfectum
ego arguī
tū arguistī
is / ea / id arguit
nōs arguimus
vōs arguistis
eī / eae / ea arguērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego argueram
tū arguerās
is / ea / id arguerat
nōs arguerāmus
vōs arguerātis
eī / eae / ea arguerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego arguerō
tū argueris
is / ea / id arguerit
nōs arguerimus
vōs argueritis
eī / eae / ea arguerint
Coniūnctīvus praesēns
ego arguam
tū arguās
is / ea / id arguat
nōs arguāmus
vōs arguātis
eī / eae / ea arguant
Coniūnctīvus imperfectum
ego arguerem
tū arguerēs
is / ea / id argueret
nōs arguerēmus
vōs arguerētis
eī / eae / ea arguerent
Coniūnctīvus perfectum
ego arguerim
tū arguerīs
is / ea / id arguerit
nōs arguerīmus
vōs arguerītis
eī / eae / ea arguerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego arguissem
tū arguissēs
is / ea / id arguisset
nōs arguissēmus
vōs arguissētis
eī / eae / ea arguissent
Imperātīvus praesēns
tū argue
vōs arguite
Imperātīvus futūrum
tū arguitō
is / ea / id arguitō
vōs arguitōte
eī / eae / ea arguuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— arguere
Īnfīnītīvus perfectum
— arguisse
Īnfīnītīvus futūrum
— argūtūrum esse
Participium praesēns
— arguēns
Participium futūrum
— argūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— arguendī
Gerundium (datīvus)
— arguendō
Gerundium (accūsātīvus)
— arguendum
Gerundium (ablātīvus)
— arguendō
Supīnum (accūsātīvus)
— argūtum
Supīnum (ablātīvus)
— argūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego arguor
tū argueris
is / ea / id arguitur
nōs arguimur
vōs arguiminī
eī / eae / ea arguuntur
Indicātīvus imperfectum
ego arguēbar
tū arguēbāris
is / ea / id arguēbātur
nōs arguēbāmur
vōs arguēbāminī
eī / eae / ea arguēbantur
Indicātīvus futūrum
ego arguar
tū arguēris
is / ea / id arguētur
nōs arguēmur
vōs arguēminī
eī / eae / ea arguentur
Coniūnctīvus praesēns
ego arguar
tū arguāris
is / ea / id arguātur
nōs arguāmur
vōs arguāminī
eī / eae / ea arguantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego arguerer
tū arguerēris
is / ea / id arguerētur
nōs arguerēmur
vōs arguerēminī
eī / eae / ea arguerentur
Imperātīvus praesēns
tū arguere
vōs arguiminī
Imperātīvus futūrum
tū arguitor
is / ea / id arguitor
eī / eae / ea arguuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— arguī
Īnfīnītīvus perfectum
— argūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— argūtum īrī
Participium perfectum
— argūtus
Participium futūrum
— arguendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary