Conjugation of arguo
/[ˈar.ɡu.oː]/to clarify, to make plain; to assert, declare, prove, show Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | arguō |
| tū | arguis |
| is / ea / id | arguit |
| nōs | arguimus |
| vōs | arguitis |
| eī / eae / ea | arguunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | arguēbam |
| tū | arguēbās |
| is / ea / id | arguēbat |
| nōs | arguēbāmus |
| vōs | arguēbātis |
| eī / eae / ea | arguēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | arguam |
| tū | arguēs |
| is / ea / id | arguet |
| nōs | arguēmus |
| vōs | arguētis |
| eī / eae / ea | arguent |
Indicātīvus perfectum
| ego | arguī |
| tū | arguistī |
| is / ea / id | arguit |
| nōs | arguimus |
| vōs | arguistis |
| eī / eae / ea | arguērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | argueram |
| tū | arguerās |
| is / ea / id | arguerat |
| nōs | arguerāmus |
| vōs | arguerātis |
| eī / eae / ea | arguerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | arguerō |
| tū | argueris |
| is / ea / id | arguerit |
| nōs | arguerimus |
| vōs | argueritis |
| eī / eae / ea | arguerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | arguam |
| tū | arguās |
| is / ea / id | arguat |
| nōs | arguāmus |
| vōs | arguātis |
| eī / eae / ea | arguant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | arguerem |
| tū | arguerēs |
| is / ea / id | argueret |
| nōs | arguerēmus |
| vōs | arguerētis |
| eī / eae / ea | arguerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | arguerim |
| tū | arguerīs |
| is / ea / id | arguerit |
| nōs | arguerīmus |
| vōs | arguerītis |
| eī / eae / ea | arguerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | arguissem |
| tū | arguissēs |
| is / ea / id | arguisset |
| nōs | arguissēmus |
| vōs | arguissētis |
| eī / eae / ea | arguissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | argue |
| vōs | arguite |
Imperātīvus futūrum
| tū | arguitō |
| is / ea / id | arguitō |
| vōs | arguitōte |
| eī / eae / ea | arguuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | arguere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | arguisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | argūtūrum esse |
Participium praesēns
| — | arguēns |
Participium futūrum
| — | argūtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | arguendī |
Gerundium (datīvus)
| — | arguendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | arguendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | arguendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | argūtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | argūtū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | arguor |
| tū | argueris |
| is / ea / id | arguitur |
| nōs | arguimur |
| vōs | arguiminī |
| eī / eae / ea | arguuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | arguēbar |
| tū | arguēbāris |
| is / ea / id | arguēbātur |
| nōs | arguēbāmur |
| vōs | arguēbāminī |
| eī / eae / ea | arguēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | arguar |
| tū | arguēris |
| is / ea / id | arguētur |
| nōs | arguēmur |
| vōs | arguēminī |
| eī / eae / ea | arguentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | arguar |
| tū | arguāris |
| is / ea / id | arguātur |
| nōs | arguāmur |
| vōs | arguāminī |
| eī / eae / ea | arguantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | arguerer |
| tū | arguerēris |
| is / ea / id | arguerētur |
| nōs | arguerēmur |
| vōs | arguerēminī |
| eī / eae / ea | arguerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | arguere |
| vōs | arguiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | arguitor |
| is / ea / id | arguitor |
| eī / eae / ea | arguuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | arguī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | argūtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | argūtum īrī |
Participium perfectum
| — | argūtus |
Participium futūrum
| — | arguendus |