HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← arieto — definition

Conjugation of arieto

Regular CEFR B1
[aˈri.ɛ.toː]

to strike violently like a ram, ram, batter Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego arietō
tū arietās
is / ea / id arietat
nōs arietāmus
vōs arietātis
eī / eae / ea arietant
Indicātīvus imperfectum
ego arietābam
tū arietābās
is / ea / id arietābat
nōs arietābāmus
vōs arietābātis
eī / eae / ea arietābant
Indicātīvus futūrum
ego arietābō
tū arietābis
is / ea / id arietābit
nōs arietābimus
vōs arietābitis
eī / eae / ea arietābunt
Indicātīvus perfectum
ego arietāvī
tū arietāvistī
is / ea / id arietāvit
nōs arietāvimus
vōs arietāvistis
eī / eae / ea arietāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego arietāveram
tū arietāverās
is / ea / id arietāverat
nōs arietāverāmus
vōs arietāverātis
eī / eae / ea arietāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego arietāverō
tū arietāveris
is / ea / id arietāverit
nōs arietāverimus
vōs arietāveritis
eī / eae / ea arietāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego arietem
tū arietēs
is / ea / id arietet
nōs arietēmus
vōs arietētis
eī / eae / ea arietent
Coniūnctīvus imperfectum
ego arietārem
tū arietārēs
is / ea / id arietāret
nōs arietārēmus
vōs arietārētis
eī / eae / ea arietārent
Coniūnctīvus perfectum
ego arietāverim
tū arietāverīs
is / ea / id arietāverit
nōs arietāverīmus
vōs arietāverītis
eī / eae / ea arietāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego arietāvissem
tū arietāvissēs
is / ea / id arietāvisset
nōs arietāvissēmus
vōs arietāvissētis
eī / eae / ea arietāvissent
Imperātīvus praesēns
tū arietā
vōs arietāte
Imperātīvus futūrum
tū arietātō
is / ea / id arietātō
vōs arietātōte
eī / eae / ea arietantō
Īnfīnītīvus praesēns
— arietāre
Īnfīnītīvus perfectum
— arietāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— arietātūrum esse
Participium praesēns
— arietāns
Participium futūrum
— arietātūrus
Gerundium (genitīvus)
— arietandī
Gerundium (datīvus)
— arietandō
Gerundium (accūsātīvus)
— arietandum
Gerundium (ablātīvus)
— arietandō
Supīnum (accūsātīvus)
— arietātum
Supīnum (ablātīvus)
— arietātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego arietor
tū arietāris
is / ea / id arietātur
nōs arietāmur
vōs arietāminī
eī / eae / ea arietantur
Indicātīvus imperfectum
ego arietābar
tū arietābāris
is / ea / id arietābātur
nōs arietābāmur
vōs arietābāminī
eī / eae / ea arietābantur
Indicātīvus futūrum
ego arietābor
tū arietāberis
is / ea / id arietābitur
nōs arietābimur
vōs arietābiminī
eī / eae / ea arietābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego arieter
tū arietēris
is / ea / id arietētur
nōs arietēmur
vōs arietēminī
eī / eae / ea arietentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego arietārer
tū arietārēris
is / ea / id arietārētur
nōs arietārēmur
vōs arietārēminī
eī / eae / ea arietārentur
Imperātīvus praesēns
tū arietāre
vōs arietāminī
Imperātīvus futūrum
tū arietātor
is / ea / id arietātor
eī / eae / ea arietantor
Īnfīnītīvus praesēns
— arietārī
Īnfīnītīvus perfectum
— arietātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— arietātum īrī
Participium perfectum
— arietātus
Participium futūrum
— arietandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary