Conjugation of adduco
/[adˈduː.koː]/to lead, bring, draw or convey to or to oneself Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | addūcō |
| tū | addūcis |
| is / ea / id | addūcit |
| nōs | addūcimus |
| vōs | addūcitis |
| eī / eae / ea | addūcunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | addūcēbam |
| tū | addūcēbās |
| is / ea / id | addūcēbat |
| nōs | addūcēbāmus |
| vōs | addūcēbātis |
| eī / eae / ea | addūcēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | addūcam |
| tū | addūcēs |
| is / ea / id | addūcet |
| nōs | addūcēmus |
| vōs | addūcētis |
| eī / eae / ea | addūcent |
Indicātīvus perfectum
| ego | addūxī |
| tū | addūxistī |
| is / ea / id | addūxit |
| nōs | addūximus |
| vōs | addūxistis |
| eī / eae / ea | addūxērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | addūxeram |
| tū | addūxerās |
| is / ea / id | addūxerat |
| nōs | addūxerāmus |
| vōs | addūxerātis |
| eī / eae / ea | addūxerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | addūxerō |
| tū | addūxeris |
| is / ea / id | addūxerit |
| nōs | addūxerimus |
| vōs | addūxeritis |
| eī / eae / ea | addūxerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | addūcam |
| tū | addūcās |
| is / ea / id | addūcat |
| nōs | addūcāmus |
| vōs | addūcātis |
| eī / eae / ea | addūcant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | addūcerem |
| tū | addūcerēs |
| is / ea / id | addūceret |
| nōs | addūcerēmus |
| vōs | addūcerētis |
| eī / eae / ea | addūcerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | addūxerim |
| tū | addūxerīs |
| is / ea / id | addūxerit |
| nōs | addūxerīmus |
| vōs | addūxerītis |
| eī / eae / ea | addūxerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | addūxissem |
| tū | addūxissēs |
| is / ea / id | addūxisset |
| nōs | addūxissēmus |
| vōs | addūxissētis |
| eī / eae / ea | addūxissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | addūc |
| vōs | addūcite |
Imperātīvus futūrum
| tū | addūcitō |
| is / ea / id | addūcitō |
| vōs | addūcitōte |
| eī / eae / ea | addūcuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | addūcere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | addūxisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adductūrum esse |
Participium praesēns
| — | addūcēns |
Participium futūrum
| — | adductūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | addūcendī |
Gerundium (datīvus)
| — | addūcendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | addūcendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | addūcendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | adductum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | adductū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | addūcor |
| tū | addūceris |
| is / ea / id | addūcitur |
| nōs | addūcimur |
| vōs | addūciminī |
| eī / eae / ea | addūcuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | addūcēbar |
| tū | addūcēbāris |
| is / ea / id | addūcēbātur |
| nōs | addūcēbāmur |
| vōs | addūcēbāminī |
| eī / eae / ea | addūcēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | addūcar |
| tū | addūcēris |
| is / ea / id | addūcētur |
| nōs | addūcēmur |
| vōs | addūcēminī |
| eī / eae / ea | addūcentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | addūcar |
| tū | addūcāris |
| is / ea / id | addūcātur |
| nōs | addūcāmur |
| vōs | addūcāminī |
| eī / eae / ea | addūcantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | addūcerer |
| tū | addūcerēris |
| is / ea / id | addūcerētur |
| nōs | addūcerēmur |
| vōs | addūcerēminī |
| eī / eae / ea | addūcerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | addūcere |
| vōs | addūciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | addūcitor |
| is / ea / id | addūcitor |
| eī / eae / ea | addūcuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | addūcī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adductum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adductum īrī |
Participium perfectum
| — | adductus |
Participium futūrum
| — | addūcendus |