HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adfecto — definition

Conjugation of adfecto

Regular CEFR B1
[atˈfɛk.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adfectō
tū adfectās
is / ea / id adfectat
nōs adfectāmus
vōs adfectātis
eī / eae / ea adfectant
Indicātīvus imperfectum
ego adfectābam
tū adfectābās
is / ea / id adfectābat
nōs adfectābāmus
vōs adfectābātis
eī / eae / ea adfectābant
Indicātīvus futūrum
ego adfectābō
tū adfectābis
is / ea / id adfectābit
nōs adfectābimus
vōs adfectābitis
eī / eae / ea adfectābunt
Indicātīvus perfectum
ego adfectāvī
tū adfectāvistī
is / ea / id adfectāvit
nōs adfectāvimus
vōs adfectāvistis
eī / eae / ea adfectāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adfectāveram
tū adfectāverās
is / ea / id adfectāverat
nōs adfectāverāmus
vōs adfectāverātis
eī / eae / ea adfectāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adfectāverō
tū adfectāveris
is / ea / id adfectāverit
nōs adfectāverimus
vōs adfectāveritis
eī / eae / ea adfectāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adfectem
tū adfectēs
is / ea / id adfectet
nōs adfectēmus
vōs adfectētis
eī / eae / ea adfectent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adfectārem
tū adfectārēs
is / ea / id adfectāret
nōs adfectārēmus
vōs adfectārētis
eī / eae / ea adfectārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adfectāverim
tū adfectāverīs
is / ea / id adfectāverit
nōs adfectāverīmus
vōs adfectāverītis
eī / eae / ea adfectāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adfectāvissem
tū adfectāvissēs
is / ea / id adfectāvisset
nōs adfectāvissēmus
vōs adfectāvissētis
eī / eae / ea adfectāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adfectā
vōs adfectāte
Imperātīvus futūrum
tū adfectātō
is / ea / id adfectātō
vōs adfectātōte
eī / eae / ea adfectantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adfectāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adfectāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adfectātūrum esse
Participium praesēns
— adfectāns
Participium futūrum
— adfectātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adfectandī
Gerundium (datīvus)
— adfectandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adfectandum
Gerundium (ablātīvus)
— adfectandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adfectātum
Supīnum (ablātīvus)
— adfectātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adfector
tū adfectāris
is / ea / id adfectātur
nōs adfectāmur
vōs adfectāminī
eī / eae / ea adfectantur
Indicātīvus imperfectum
ego adfectābar
tū adfectābāris
is / ea / id adfectābātur
nōs adfectābāmur
vōs adfectābāminī
eī / eae / ea adfectābantur
Indicātīvus futūrum
ego adfectābor
tū adfectāberis
is / ea / id adfectābitur
nōs adfectābimur
vōs adfectābiminī
eī / eae / ea adfectābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adfecter
tū adfectēris
is / ea / id adfectētur
nōs adfectēmur
vōs adfectēminī
eī / eae / ea adfectentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adfectārer
tū adfectārēris
is / ea / id adfectārētur
nōs adfectārēmur
vōs adfectārēminī
eī / eae / ea adfectārentur
Imperātīvus praesēns
tū adfectāre
vōs adfectāminī
Imperātīvus futūrum
tū adfectātor
is / ea / id adfectātor
eī / eae / ea adfectantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adfectārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adfectātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adfectātum īrī
Participium perfectum
— adfectātus
Participium futūrum
— adfectandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary