HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← acclino — definición

Conjugation of acclino

Regular CEFR B1
/[akˈkliː.noː]/

to lean or rest on or against something Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego acclīnō
acclīnās
is / ea / id acclīnat
nōs acclīnāmus
vōs acclīnātis
eī / eae / ea acclīnant
Indicātīvus imperfectum
ego acclīnābam
acclīnābās
is / ea / id acclīnābat
nōs acclīnābāmus
vōs acclīnābātis
eī / eae / ea acclīnābant
Indicātīvus futūrum
ego acclīnābō
acclīnābis
is / ea / id acclīnābit
nōs acclīnābimus
vōs acclīnābitis
eī / eae / ea acclīnābunt
Indicātīvus perfectum
ego acclīnāvī
acclīnāvistī
is / ea / id acclīnāvit
nōs acclīnāvimus
vōs acclīnāvistis
eī / eae / ea acclīnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego acclīnāveram
acclīnāverās
is / ea / id acclīnāverat
nōs acclīnāverāmus
vōs acclīnāverātis
eī / eae / ea acclīnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego acclīnāverō
acclīnāveris
is / ea / id acclīnāverit
nōs acclīnāverimus
vōs acclīnāveritis
eī / eae / ea acclīnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego acclīnem
acclīnēs
is / ea / id acclīnet
nōs acclīnēmus
vōs acclīnētis
eī / eae / ea acclīnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego acclīnārem
acclīnārēs
is / ea / id acclīnāret
nōs acclīnārēmus
vōs acclīnārētis
eī / eae / ea acclīnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego acclīnāverim
acclīnāverīs
is / ea / id acclīnāverit
nōs acclīnāverīmus
vōs acclīnāverītis
eī / eae / ea acclīnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego acclīnāvissem
acclīnāvissēs
is / ea / id acclīnāvisset
nōs acclīnāvissēmus
vōs acclīnāvissētis
eī / eae / ea acclīnāvissent
Imperātīvus praesēns
acclīnā
vōs acclīnāte
Imperātīvus futūrum
acclīnātō
is / ea / id acclīnātō
vōs acclīnātōte
eī / eae / ea acclīnantō
Īnfīnītīvus praesēns
acclīnāre
Īnfīnītīvus perfectum
acclīnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
acclīnātūrum esse
Participium praesēns
acclīnāns
Participium futūrum
acclīnātūrus
Gerundium (genitīvus)
acclīnandī
Gerundium (datīvus)
acclīnandō
Gerundium (accūsātīvus)
acclīnandum
Gerundium (ablātīvus)
acclīnandō
Supīnum (accūsātīvus)
acclīnātum
Supīnum (ablātīvus)
acclīnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego acclīnor
acclīnāris
is / ea / id acclīnātur
nōs acclīnāmur
vōs acclīnāminī
eī / eae / ea acclīnantur
Indicātīvus imperfectum
ego acclīnābar
acclīnābāris
is / ea / id acclīnābātur
nōs acclīnābāmur
vōs acclīnābāminī
eī / eae / ea acclīnābantur
Indicātīvus futūrum
ego acclīnābor
acclīnāberis
is / ea / id acclīnābitur
nōs acclīnābimur
vōs acclīnābiminī
eī / eae / ea acclīnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego acclīner
acclīnēris
is / ea / id acclīnētur
nōs acclīnēmur
vōs acclīnēminī
eī / eae / ea acclīnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego acclīnārer
acclīnārēris
is / ea / id acclīnārētur
nōs acclīnārēmur
vōs acclīnārēminī
eī / eae / ea acclīnārentur
Imperātīvus praesēns
acclīnāre
vōs acclīnāminī
Imperātīvus futūrum
acclīnātor
is / ea / id acclīnātor
eī / eae / ea acclīnantor
Īnfīnītīvus praesēns
acclīnārī
Īnfīnītīvus perfectum
acclīnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
acclīnātum īrī
Participium perfectum
acclīnātus
Participium futūrum
acclīnandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary