HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← acclino — definition

Conjugation of acclino

Regular CEFR B1
[akˈkliː.noː]

to lean or rest on or against something Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego acclīnō
tū acclīnās
is / ea / id acclīnat
nōs acclīnāmus
vōs acclīnātis
eī / eae / ea acclīnant
Indicātīvus imperfectum
ego acclīnābam
tū acclīnābās
is / ea / id acclīnābat
nōs acclīnābāmus
vōs acclīnābātis
eī / eae / ea acclīnābant
Indicātīvus futūrum
ego acclīnābō
tū acclīnābis
is / ea / id acclīnābit
nōs acclīnābimus
vōs acclīnābitis
eī / eae / ea acclīnābunt
Indicātīvus perfectum
ego acclīnāvī
tū acclīnāvistī
is / ea / id acclīnāvit
nōs acclīnāvimus
vōs acclīnāvistis
eī / eae / ea acclīnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego acclīnāveram
tū acclīnāverās
is / ea / id acclīnāverat
nōs acclīnāverāmus
vōs acclīnāverātis
eī / eae / ea acclīnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego acclīnāverō
tū acclīnāveris
is / ea / id acclīnāverit
nōs acclīnāverimus
vōs acclīnāveritis
eī / eae / ea acclīnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego acclīnem
tū acclīnēs
is / ea / id acclīnet
nōs acclīnēmus
vōs acclīnētis
eī / eae / ea acclīnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego acclīnārem
tū acclīnārēs
is / ea / id acclīnāret
nōs acclīnārēmus
vōs acclīnārētis
eī / eae / ea acclīnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego acclīnāverim
tū acclīnāverīs
is / ea / id acclīnāverit
nōs acclīnāverīmus
vōs acclīnāverītis
eī / eae / ea acclīnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego acclīnāvissem
tū acclīnāvissēs
is / ea / id acclīnāvisset
nōs acclīnāvissēmus
vōs acclīnāvissētis
eī / eae / ea acclīnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū acclīnā
vōs acclīnāte
Imperātīvus futūrum
tū acclīnātō
is / ea / id acclīnātō
vōs acclīnātōte
eī / eae / ea acclīnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— acclīnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— acclīnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— acclīnātūrum esse
Participium praesēns
— acclīnāns
Participium futūrum
— acclīnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— acclīnandī
Gerundium (datīvus)
— acclīnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— acclīnandum
Gerundium (ablātīvus)
— acclīnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— acclīnātum
Supīnum (ablātīvus)
— acclīnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego acclīnor
tū acclīnāris
is / ea / id acclīnātur
nōs acclīnāmur
vōs acclīnāminī
eī / eae / ea acclīnantur
Indicātīvus imperfectum
ego acclīnābar
tū acclīnābāris
is / ea / id acclīnābātur
nōs acclīnābāmur
vōs acclīnābāminī
eī / eae / ea acclīnābantur
Indicātīvus futūrum
ego acclīnābor
tū acclīnāberis
is / ea / id acclīnābitur
nōs acclīnābimur
vōs acclīnābiminī
eī / eae / ea acclīnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego acclīner
tū acclīnēris
is / ea / id acclīnētur
nōs acclīnēmur
vōs acclīnēminī
eī / eae / ea acclīnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego acclīnārer
tū acclīnārēris
is / ea / id acclīnārētur
nōs acclīnārēmur
vōs acclīnārēminī
eī / eae / ea acclīnārentur
Imperātīvus praesēns
tū acclīnāre
vōs acclīnāminī
Imperātīvus futūrum
tū acclīnātor
is / ea / id acclīnātor
eī / eae / ea acclīnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— acclīnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— acclīnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— acclīnātum īrī
Participium perfectum
— acclīnātus
Participium futūrum
— acclīnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary