HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← accognito — definition

Conjugation of accognito

Regular CEFR B2

to notify, proclaim Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego accognitō
tū accognitās
is / ea / id accognitat
nōs accognitāmus
vōs accognitātis
eī / eae / ea accognitant
Indicātīvus imperfectum
ego accognitābam
tū accognitābās
is / ea / id accognitābat
nōs accognitābāmus
vōs accognitābātis
eī / eae / ea accognitābant
Indicātīvus futūrum
ego accognitābō
tū accognitābis
is / ea / id accognitābit
nōs accognitābimus
vōs accognitābitis
eī / eae / ea accognitābunt
Indicātīvus perfectum
ego accognitāvī
tū accognitāvistī
is / ea / id accognitāvit
nōs accognitāvimus
vōs accognitāvistis
eī / eae / ea accognitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego accognitāveram
tū accognitāverās
is / ea / id accognitāverat
nōs accognitāverāmus
vōs accognitāverātis
eī / eae / ea accognitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego accognitāverō
tū accognitāveris
is / ea / id accognitāverit
nōs accognitāverimus
vōs accognitāveritis
eī / eae / ea accognitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego accognitem
tū accognitēs
is / ea / id accognitet
nōs accognitēmus
vōs accognitētis
eī / eae / ea accognitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego accognitārem
tū accognitārēs
is / ea / id accognitāret
nōs accognitārēmus
vōs accognitārētis
eī / eae / ea accognitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego accognitāverim
tū accognitāverīs
is / ea / id accognitāverit
nōs accognitāverīmus
vōs accognitāverītis
eī / eae / ea accognitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego accognitāvissem
tū accognitāvissēs
is / ea / id accognitāvisset
nōs accognitāvissēmus
vōs accognitāvissētis
eī / eae / ea accognitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū accognitā
vōs accognitāte
Imperātīvus futūrum
tū accognitātō
is / ea / id accognitātō
vōs accognitātōte
eī / eae / ea accognitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— accognitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— accognitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— accognitātūrum esse
Participium praesēns
— accognitāns
Participium futūrum
— accognitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— accognitandī
Gerundium (datīvus)
— accognitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— accognitandum
Gerundium (ablātīvus)
— accognitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— accognitātum
Supīnum (ablātīvus)
— accognitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego accognitor
tū accognitāris
is / ea / id accognitātur
nōs accognitāmur
vōs accognitāminī
eī / eae / ea accognitantur
Indicātīvus imperfectum
ego accognitābar
tū accognitābāris
is / ea / id accognitābātur
nōs accognitābāmur
vōs accognitābāminī
eī / eae / ea accognitābantur
Indicātīvus futūrum
ego accognitābor
tū accognitāberis
is / ea / id accognitābitur
nōs accognitābimur
vōs accognitābiminī
eī / eae / ea accognitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego accogniter
tū accognitēris
is / ea / id accognitētur
nōs accognitēmur
vōs accognitēminī
eī / eae / ea accognitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego accognitārer
tū accognitārēris
is / ea / id accognitārētur
nōs accognitārēmur
vōs accognitārēminī
eī / eae / ea accognitārentur
Imperātīvus praesēns
tū accognitāre
vōs accognitāminī
Imperātīvus futūrum
tū accognitātor
is / ea / id accognitātor
eī / eae / ea accognitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— accognitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— accognitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— accognitātum īrī
Participium perfectum
— accognitātus
Participium futūrum
— accognitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary