Wateya kêf | Babel Free

Pênase

1. xweşî (bi taybetî ya dilî)
2. Ava sabûn yan tayêt di nav de.
3. çalika destî, pişka destî ya mirov tiştan dike tê de
4. destgork yên ku nojdar di emeliyatan an jî dermankirina birînan de bikartînin
5. Berpala çiyê, ciyê hevraz
6. Ava pêlan ya wek ava sabûnê dixwiye.

Hevwate

Mînak

“Îbo têgihîşt ku kêfa Ferzend ne lê ye, wî nexwest ku zêde henekan bike (...)”

“Yek neş'e bes e heta serencamEw kêfeke mehd e bêkem û keyfEsrareke bêxeyal û bêteyf”

“Hem kelî ew behr û kef da û dûxan, Kef bûye erd û dûxan bû asîman”

“Rûyê xwe xistibû nava kefa destên xwe...”

“kefa pişt gund.”

“Zeviya li kefê.”

Asta CEFR