Conjugation of tilgå
to be delivered or sent to; to be assigned Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | tilgå |
Præsens
| jeg | tilgår |
| du | tilgår |
| han / hun / den / det | tilgår |
| vi | tilgår |
| I | tilgår |
| de | tilgår |
Præteritum
| jeg | tilgik |
| du | tilgik |
| han / hun / den / det | tilgik |
| vi | tilgik |
| I | tilgik |
| de | tilgik |
Imperativ
| — | tilgå |
Perfektum participium
| — | tilgået |
Præsens participium
| — | tilgående |
Passiv
Infinitiv
| — | tilgåes |
Præsens
| jeg | tilgåes |
| du | tilgåes |
| han / hun / den / det | tilgåes |
| vi | tilgåes |
| I | tilgåes |
| de | tilgåes |
Præteritum
| jeg | tilgikkes |
| du | tilgikkes |
| han / hun / den / det | tilgikkes |
| vi | tilgikkes |
| I | tilgikkes |
| de | tilgikkes |