Conjugation of opsige
to unsubscribe Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | opsige |
Præsens
| jeg | opsiger |
| du | opsiger |
| han / hun / den / det | opsiger |
| vi | opsiger |
| I | opsiger |
| de | opsiger |
Præteritum
| jeg | opsagde |
| du | opsagde |
| han / hun / den / det | opsagde |
| vi | opsagde |
| I | opsagde |
| de | opsagde |
Perfektum
| — | har opsagt |
Imperativ
| — | opsig |
Perfektum participium
| — | opsagt |
Præsens participium
| — | opsigende |
Passiv
Infinitiv
| — | opsiges |
Præsens
| jeg | opsiges |
| du | opsiges |
| han / hun / den / det | opsiges |
| vi | opsiges |
| I | opsiges |
| de | opsiges |
Præteritum
| jeg | opsagdes |
| du | opsagdes |
| han / hun / den / det | opsagdes |
| vi | opsagdes |
| I | opsagdes |
| de | opsagdes |