Conjugation of nedstamme
to descend, to be descended from (an ancestor) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | nedstamme |
Præsens
| jeg | nedstammer |
| du | nedstammer |
| han / hun / den / det | nedstammer |
| vi | nedstammer |
| I | nedstammer |
| de | nedstammer |
Præteritum
| jeg | nedstammede |
| du | nedstammede |
| han / hun / den / det | nedstammede |
| vi | nedstammede |
| I | nedstammede |
| de | nedstammede |
Perfektum
| — | er nedstammet |
Imperativ
| — | nedstam |
Perfektum participium
| — | nedstammet |
Præsens participium
| — | nedstammende |
Passiv
Infinitiv
| — | nedstammes |
Præsens
| jeg | nedstammes |
| du | nedstammes |
| han / hun / den / det | nedstammes |
| vi | nedstammes |
| I | nedstammes |
| de | nedstammes |
Præteritum
| jeg | nedstammedes |
| du | nedstammedes |
| han / hun / den / det | nedstammedes |
| vi | nedstammedes |
| I | nedstammedes |
| de | nedstammedes |