Conjugation of forbigå
to pass over, ignore, go unnoticed Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | forbigå |
Præsens
| jeg | forbigår |
| du | forbigår |
| han / hun / den / det | forbigår |
| vi | forbigår |
| I | forbigår |
| de | forbigår |
Præteritum
| jeg | forbigik |
| du | forbigik |
| han / hun / den / det | forbigik |
| vi | forbigik |
| I | forbigik |
| de | forbigik |
Perfektum
| — | har forbigået |
Imperativ
| — | forbigå |
Perfektum participium
| — | forbigået |
Præsens participium
| — | forbigående |
Passiv
Infinitiv
| — | forbigås |
Præsens
| jeg | forbigås |
| du | forbigås |
| han / hun / den / det | forbigås |
| vi | forbigås |
| I | forbigås |
| de | forbigås |
Præteritum
| jeg | forbigikkes |
| du | forbigikkes |
| han / hun / den / det | forbigikkes |
| vi | forbigikkes |
| I | forbigikkes |
| de | forbigikkes |