Conjugation of bevilge
to vote, set aside, (money for a particular purpose) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | bevilge |
Præsens
| jeg | bevilger |
| du | bevilger |
| han / hun / den / det | bevilger |
| vi | bevilger |
| I | bevilger |
| de | bevilger |
Præteritum
| jeg | bevilgede |
| du | bevilgede |
| han / hun / den / det | bevilgede |
| vi | bevilgede |
| I | bevilgede |
| de | bevilgede |
Imperativ
| — | bevilg |
Perfektum participium
| — | bevilget |
Præsens participium
| — | bevilgende |
Passiv
Infinitiv
| — | bevilges |
Præsens
| jeg | bevilges |
| du | bevilges |
| han / hun / den / det | bevilges |
| vi | bevilges |
| I | bevilges |
| de | bevilges |
Præteritum
| jeg | bevilgedes |
| du | bevilgedes |
| han / hun / den / det | bevilgedes |
| vi | bevilgedes |
| I | bevilgedes |
| de | bevilgedes |