Conjugation of besvime
to faint Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | besvime |
Præsens
| jeg | besvimer |
| du | besvimer |
| han / hun / den / det | besvimer |
| vi | besvimer |
| I | besvimer |
| de | besvimer |
Præteritum
| jeg | besvimede |
| du | besvimede |
| han / hun / den / det | besvimede |
| vi | besvimede |
| I | besvimede |
| de | besvimede |
Perfektum
| — | er besvimet |
Imperativ
| — | besvim |
Perfektum participium
| — | besvimet |
Præsens participium
| — | besvimende |
Passiv
Infinitiv
| — | besvimes |
Præsens
| jeg | besvimes |
| du | besvimes |
| han / hun / den / det | besvimes |
| vi | besvimes |
| I | besvimes |
| de | besvimes |
Præteritum
| jeg | besvimedes |
| du | besvimedes |
| han / hun / den / det | besvimedes |
| vi | besvimedes |
| I | besvimedes |
| de | besvimedes |