Conjugation of وعى
to become aware, to become cognizant, to apprehend Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَعْي |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَعَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَعَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَعَى |
| نَحْنُ | وَعَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَعَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَعَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِي |
| هُوَ / هِيَ | يَعِي |
| نَحْنُ | نَعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يَعِيَ |
| نَحْنُ | نَعِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِ |
| هُوَ / هِيَ | يَعِ |
| نَحْنُ | نَعِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَعَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَعَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَعَتْ |
| نَحْنُ | وَعَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَعَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَعَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَعِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَعِي |
| نَحْنُ | نَعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَعِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعِيَ |
| نَحْنُ | نَعِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَعِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَعِ |
| نَحْنُ | نَعِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَعِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَعِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | عِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | عِينَ |