Conjugation of وفر
to make more abundant, make more numerous, increase Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَفْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَفَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَفَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَفَرَ |
| نَحْنُ | وَفَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَفَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَفَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَفِرُ |
| نَحْنُ | نَفِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفِرَ |
| نَحْنُ | نَفِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَفِرْ |
| نَحْنُ | نَفِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | فِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَفَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَفَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَفَرَتْ |
| نَحْنُ | وَفَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَفَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَفَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفِرُ |
| نَحْنُ | نَفِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفِرَ |
| نَحْنُ | نَفِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفِرْ |
| نَحْنُ | نَفِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | فِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فِرْنَ |