Conjugation of وفق
wa.fi.qato be favorable to, to assist, to grant success to [with accusative ‘someone’, along with لِ (li) or إِلَى (ʔilā) ‘in something’] (said of God) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَفْق |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَفِقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَفِقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَفِقَ |
| نَحْنُ | وَفِقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَفِقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَفِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِقُ |
| هُوَ / هِيَ | يَفِقُ |
| نَحْنُ | نَفِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِقَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفِقَ |
| نَحْنُ | نَفِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يَفِقْ |
| نَحْنُ | نَفِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | فِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فِقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَفِقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَفِقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَفِقَتْ |
| نَحْنُ | وَفِقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَفِقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَفِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفِقُ |
| نَحْنُ | نَفِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفِقَ |
| نَحْنُ | نَفِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفِقْ |
| نَحْنُ | نَفِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | فِقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فِقْنَ |