Conjugation of وغر
wa.ɣa.rato become enraged, to become angry, to be filled with malice Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَغْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَغَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَغَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَغَرَ |
| نَحْنُ | وَغَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَغَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَغَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَغِرُ |
| نَحْنُ | نَغِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَغِرَ |
| نَحْنُ | نَغِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَغِرْ |
| نَحْنُ | نَغِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَغَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَغَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَغَرَتْ |
| نَحْنُ | وَغَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَغَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَغَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَغِرُ |
| نَحْنُ | نَغِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغِرَ |
| نَحْنُ | نَغِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغِرْ |
| نَحْنُ | نَغِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غِرْنَ |