Conjugation of وشم
to tattoo Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَشْم |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَشَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَشَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَشَمَ |
| نَحْنُ | وَشَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَشَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَشَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَشِمُ |
| نَحْنُ | نَشِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَشِمَ |
| نَحْنُ | نَشِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَشِمْ |
| نَحْنُ | نَشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَشَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَشَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَشَمَتْ |
| نَحْنُ | وَشَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَشَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَشَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَشِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشِمُ |
| نَحْنُ | نَشِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَشِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشِمَ |
| نَحْنُ | نَشِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَشِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَشِمْ |
| نَحْنُ | نَشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَشِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | شِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | شِمْنَ |