Conjugation of وصف
to describe, to depict Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَصْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَصَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَصَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَصَفَ |
| نَحْنُ | وَصَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَصَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَصَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَصِفُ |
| نَحْنُ | نَصِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَصِفَ |
| نَحْنُ | نَصِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَصِفْ |
| نَحْنُ | نَصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَصَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَصَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَصَفَتْ |
| نَحْنُ | وَصَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَصَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَصَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَصِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَصِفُ |
| نَحْنُ | نَصِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَصِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصِفَ |
| نَحْنُ | نَصِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَصِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَصِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَصِفْ |
| نَحْنُ | نَصِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَصِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَصِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | صِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | صِفْنَ |