Conjugation of ورع
to be timid, to be timorous, to be cowardly Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَرَاعَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَرِعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَرِعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَرِعَ |
| نَحْنُ | وَرِعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَرِعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَرِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِعُ |
| نَحْنُ | نَرِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِعَ |
| نَحْنُ | نَرِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِعْ |
| نَحْنُ | نَرِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَرِعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَرِعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَرِعَتْ |
| نَحْنُ | وَرِعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَرِعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَرِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرِعُ |
| نَحْنُ | نَرِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرِعَ |
| نَحْنُ | نَرِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرِعْ |
| نَحْنُ | نَرِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رِعْنَ |