Conjugation of ورم
to cause to swell Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | وَرَم |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَرِمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَرِمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَرِمَ |
| نَحْنُ | وَرِمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَرِمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَرِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِمُ |
| نَحْنُ | نَرِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِمَ |
| نَحْنُ | نَرِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرِمْ |
| نَحْنُ | نَرِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَرِمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَرِمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَرِمَتْ |
| نَحْنُ | وَرِمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَرِمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَرِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرِمُ |
| نَحْنُ | نَرِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرِمَ |
| نَحْنُ | نَرِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرِمْ |
| نَحْنُ | نَرِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | رِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | رِمْنَ |