Conjugation of واقف
to stand with [+direct object] or by his side Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُوَاقَفَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَاقَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاقَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَاقَفَ |
| نَحْنُ | وَاقَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاقَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَاقَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَاقِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاقِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاقِفُ |
| نَحْنُ | نُوَاقِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاقِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاقِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَاقِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاقِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاقِفَ |
| نَحْنُ | نُوَاقِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاقِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاقِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَاقِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاقِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاقِفْ |
| نَحْنُ | نُوَاقِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاقِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاقِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاقِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاقِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَاقَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاقَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَاقَفَتْ |
| نَحْنُ | وَاقَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاقَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَاقَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَاقِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاقِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاقِفُ |
| نَحْنُ | نُوَاقِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاقِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاقِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَاقِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاقِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاقِفَ |
| نَحْنُ | نُوَاقِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاقِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاقِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَاقِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاقِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاقِفْ |
| نَحْنُ | نُوَاقِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاقِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاقِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاقِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاقِفْنَ |