مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُوَاكَبَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَاكَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاكَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَاكَبَ |
| نَحْنُ | وَاكَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاكَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَاكَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَاكِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاكِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاكِبُ |
| نَحْنُ | نُوَاكِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاكِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاكِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَاكِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاكِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاكِبَ |
| نَحْنُ | نُوَاكِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاكِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاكِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَاكِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاكِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاكِبْ |
| نَحْنُ | نُوَاكِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاكِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاكِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاكِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاكِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَاكَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاكَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَاكَبَتْ |
| نَحْنُ | وَاكَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاكَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَاكَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَاكِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاكِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاكِبُ |
| نَحْنُ | نُوَاكِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاكِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاكِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَاكِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاكِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاكِبَ |
| نَحْنُ | نُوَاكِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاكِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاكِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَاكِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاكِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاكِبْ |
| نَحْنُ | نُوَاكِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاكِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاكِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاكِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاكِبْنَ |