مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُوَاكَظَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | وَاكَظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاكَظْتَ |
| هُوَ / هِيَ | وَاكَظَ |
| نَحْنُ | وَاكَظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاكَظْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | وَاكَظُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَاكِظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاكِظُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاكِظُ |
| نَحْنُ | نُوَاكِظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاكِظُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاكِظُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَاكِظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاكِظَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاكِظَ |
| نَحْنُ | نُوَاكِظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاكِظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاكِظُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَاكِظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاكِظْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوَاكِظْ |
| نَحْنُ | نُوَاكِظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاكِظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاكِظُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاكِظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاكِظُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | وَاكَظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاكَظْتِ |
| هُوَ / هِيَ | وَاكَظَتْ |
| نَحْنُ | وَاكَظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاكَظْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | وَاكَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوَاكِظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاكِظِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاكِظُ |
| نَحْنُ | نُوَاكِظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاكِظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاكِظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوَاكِظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاكِظِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاكِظَ |
| نَحْنُ | نُوَاكِظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاكِظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاكِظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوَاكِظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوَاكِظِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوَاكِظْ |
| نَحْنُ | نُوَاكِظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوَاكِظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوَاكِظْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | وَاكِظِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | وَاكِظْنَ |