Conjugation of هرش
to instigate, to sow discord, to excite strife amongst – what is most commonly حَرَّشَ (ḥarraša) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَرَش |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَرِشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَرِشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَرِشَ |
| نَحْنُ | هَرِشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَرِشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَرِشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْرَشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْرَشُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْرَشُ |
| نَحْنُ | نَهْرَشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْرَشُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْرَشُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْرَشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْرَشَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْرَشَ |
| نَحْنُ | نَهْرَشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْرَشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْرَشُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْرَشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْرَشْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْرَشْ |
| نَحْنُ | نَهْرَشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْرَشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْرَشُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْرَشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْرَشُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَرِشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَرِشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَرِشَتْ |
| نَحْنُ | هَرِشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَرِشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَرِشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْرَشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْرَشِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْرَشُ |
| نَحْنُ | نَهْرَشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْرَشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْرَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْرَشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْرَشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْرَشَ |
| نَحْنُ | نَهْرَشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْرَشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْرَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْرَشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْرَشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْرَشْ |
| نَحْنُ | نَهْرَشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْرَشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْرَشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْرَشِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْرَشْنَ |