Conjugation of هرطق
to be or become a heretic Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَرْطَقَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَرْطَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَرْطَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَرْطَقَ |
| نَحْنُ | هَرْطَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَرْطَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَرْطَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَرْطِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَرْطِقُ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَرْطِقُ |
| نَحْنُ | نُهَرْطِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَرْطِقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَرْطِقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَرْطِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَرْطِقَ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَرْطِقَ |
| نَحْنُ | نُهَرْطِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَرْطِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَرْطِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَرْطِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَرْطِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَرْطِقْ |
| نَحْنُ | نُهَرْطِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَرْطِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَرْطِقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَرْطِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَرْطِقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَرْطَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَرْطَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَرْطَقَتْ |
| نَحْنُ | هَرْطَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَرْطَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَرْطَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَرْطِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَرْطِقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُهَرْطِقُ |
| نَحْنُ | نُهَرْطِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَرْطِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَرْطِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَرْطِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَرْطِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَرْطِقَ |
| نَحْنُ | نُهَرْطِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَرْطِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَرْطِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَرْطِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَرْطِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَرْطِقْ |
| نَحْنُ | نُهَرْطِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَرْطِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَرْطِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَرْطِقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَرْطِقْنَ |