Conjugation of هزأ
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَزْء |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَزَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَزَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَزَأَ |
| نَحْنُ | هَزَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَزَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَزَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْزَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْزَأُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْزَأُ |
| نَحْنُ | نَهْزَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْزَؤُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْزَؤُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْزَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْزَأَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْزَأَ |
| نَحْنُ | نَهْزَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْزَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْزَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْزَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْزَأْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهْزَأْ |
| نَحْنُ | نَهْزَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْزَؤُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْزَؤُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْزَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْزَؤُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَزَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَزَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَزَأَتْ |
| نَحْنُ | هَزَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَزَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَزَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهْزَأُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْزَئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهْزَأُ |
| نَحْنُ | نَهْزَأُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْزَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْزَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهْزَأَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْزَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْزَأَ |
| نَحْنُ | نَهْزَأَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْزَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْزَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهْزَأْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهْزَئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهْزَأْ |
| نَحْنُ | نَهْزَأْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهْزَأْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهْزَأْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِهْزَئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِهْزَأْنَ |