مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُهَاتَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَاتَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاتَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَاتَرَ |
| نَحْنُ | هَاتَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاتَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَاتَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَاتِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاتِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَاتِرُ |
| نَحْنُ | نُهَاتِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاتِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاتِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَاتِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاتِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَاتِرَ |
| نَحْنُ | نُهَاتِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاتِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاتِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَاتِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاتِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَاتِرْ |
| نَحْنُ | نُهَاتِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاتِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاتِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاتِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاتِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَاتَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاتَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَاتَرَتْ |
| نَحْنُ | هَاتَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاتَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَاتَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَاتِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاتِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُهَاتِرُ |
| نَحْنُ | نُهَاتِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاتِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاتِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَاتِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاتِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَاتِرَ |
| نَحْنُ | نُهَاتِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاتِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاتِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَاتِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاتِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَاتِرْ |
| نَحْنُ | نُهَاتِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاتِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاتِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاتِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاتِرْنَ |