Conjugation of هاجر
to abandon the nomadic life of the desert to live in the city Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُهَاجَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَاجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاجَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَاجَرَ |
| نَحْنُ | هَاجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاجَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَاجَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَاجِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاجِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَاجِرُ |
| نَحْنُ | نُهَاجِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاجِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاجِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَاجِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاجِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَاجِرَ |
| نَحْنُ | نُهَاجِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاجِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاجِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَاجِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاجِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَاجِرْ |
| نَحْنُ | نُهَاجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاجِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاجِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاجِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَاجَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاجَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَاجَرَتْ |
| نَحْنُ | هَاجَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاجَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَاجَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَاجِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاجِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُهَاجِرُ |
| نَحْنُ | نُهَاجِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاجِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَاجِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاجِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَاجِرَ |
| نَحْنُ | نُهَاجِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاجِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَاجِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاجِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَاجِرْ |
| نَحْنُ | نُهَاجِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاجِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاجِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاجِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاجِرْنَ |