مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هِتَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | هَاتَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاتَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَاتَفَ |
| نَحْنُ | هَاتَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاتَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَاتَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَاتِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاتِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَاتِفُ |
| نَحْنُ | نُهَاتِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاتِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاتِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَاتِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاتِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَاتِفَ |
| نَحْنُ | نُهَاتِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاتِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاتِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَاتِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاتِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يُهَاتِفْ |
| نَحْنُ | نُهَاتِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاتِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاتِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاتِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاتِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هَاتَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاتَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَاتَفَتْ |
| نَحْنُ | هَاتَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاتَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هَاتَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُهَاتِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاتِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُهَاتِفُ |
| نَحْنُ | نُهَاتِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاتِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاتِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُهَاتِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاتِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَاتِفَ |
| نَحْنُ | نُهَاتِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاتِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاتِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُهَاتِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُهَاتِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُهَاتِفْ |
| نَحْنُ | نُهَاتِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُهَاتِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُهَاتِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هَاتِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هَاتِفْنَ |