Conjugation of كرا
to dig, to excavate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَرْو |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَرَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرَوْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَرَا |
| نَحْنُ | كَرَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرَوْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَرَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْرُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرُو |
| هُوَ / هِيَ | يَكْرُو |
| نَحْنُ | نَكْرُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْرُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرُوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْرُوَ |
| نَحْنُ | نَكْرُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْرُ |
| نَحْنُ | نَكْرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَرَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرَوْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَرَتْ |
| نَحْنُ | كَرَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرَوْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَرَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْرُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْرُو |
| نَحْنُ | نَكْرُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْرُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْرُوَ |
| نَحْنُ | نَكْرُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْرُ |
| نَحْنُ | نَكْرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُونَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْرُونَ |