Conjugation of كرب
to almost do something (with following non-past or with أَن (ʔan) + subjunctive) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَرْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَرَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَرَبَ |
| نَحْنُ | كَرَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَرَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْرُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرُبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْرُبُ |
| نَحْنُ | نَكْرُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْرُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرُبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْرُبَ |
| نَحْنُ | نَكْرُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْرُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرُبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَكْرُبْ |
| نَحْنُ | نَكْرُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْرُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْرُبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَرَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَرَبَتْ |
| نَحْنُ | كَرَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَرَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَكْرُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرُبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَكْرُبُ |
| نَحْنُ | نَكْرُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَكْرُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْرُبَ |
| نَحْنُ | نَكْرُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَكْرُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَكْرُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَكْرُبْ |
| نَحْنُ | نَكْرُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَكْرُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَكْرُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُكْرُبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُكْرُبْنَ |