Conjugation of كربن
to carbonate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | كَرْبَنَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | كَرْبَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرْبَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | كَرْبَنَ |
| نَحْنُ | كَرْبَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرْبَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | كَرْبَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكَرْبِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَرْبِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَرْبِنُ |
| نَحْنُ | نُكَرْبِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَرْبِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَرْبِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكَرْبِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَرْبِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَرْبِنَ |
| نَحْنُ | نُكَرْبِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَرْبِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَرْبِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكَرْبِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَرْبِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُكَرْبِنْ |
| نَحْنُ | نُكَرْبِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَرْبِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَرْبِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرْبِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرْبِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | كَرْبَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرْبَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | كَرْبَنَتْ |
| نَحْنُ | كَرْبَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرْبَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | كَرْبَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُكَرْبِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَرْبِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُكَرْبِنُ |
| نَحْنُ | نُكَرْبِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَرْبِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَرْبِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُكَرْبِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَرْبِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكَرْبِنَ |
| نَحْنُ | نُكَرْبِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَرْبِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَرْبِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُكَرْبِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُكَرْبِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُكَرْبِنْ |
| نَحْنُ | نُكَرْبِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُكَرْبِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُكَرْبِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | كَرْبِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | كَرْبِنَّ |