Conjugation of قعقع
to clatter, to clank, to rattle Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَعْقَعَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَعْقَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَعْقَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَعْقَعَ |
| نَحْنُ | قَعْقَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَعْقَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَعْقَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَعْقِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَعْقِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَعْقِعُ |
| نَحْنُ | نُقَعْقِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَعْقِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَعْقِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَعْقِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَعْقِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَعْقِعَ |
| نَحْنُ | نُقَعْقِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَعْقِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَعْقِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَعْقِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَعْقِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُقَعْقِعْ |
| نَحْنُ | نُقَعْقِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَعْقِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَعْقِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَعْقِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَعْقِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَعْقَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَعْقَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَعْقَعَتْ |
| نَحْنُ | قَعْقَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَعْقَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَعْقَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُقَعْقِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَعْقِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُقَعْقِعُ |
| نَحْنُ | نُقَعْقِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَعْقِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَعْقِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُقَعْقِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَعْقِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَعْقِعَ |
| نَحْنُ | نُقَعْقِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَعْقِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَعْقِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُقَعْقِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُقَعْقِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُقَعْقِعْ |
| نَحْنُ | نُقَعْقِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُقَعْقِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُقَعْقِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَعْقِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَعْقِعْنَ |