Conjugation of قفا
to go behind, to follow the track, to persecute, to attach to the trail Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَفْو |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَفَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَفَوْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَفَا |
| نَحْنُ | قَفَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَفَوْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَفَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْفُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْفُو |
| هُوَ / هِيَ | يَقْفُو |
| نَحْنُ | نَقْفُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْفُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْفُوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْفُوَ |
| نَحْنُ | نَقْفُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْفُ |
| نَحْنُ | نَقْفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُقْفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُقْفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَفَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَفَوْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَفَتْ |
| نَحْنُ | قَفَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَفَوْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَفَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْفُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْفُو |
| نَحْنُ | نَقْفُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْفُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْفُوَ |
| نَحْنُ | نَقْفُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْفُ |
| نَحْنُ | نَقْفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْفُونَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُقْفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُقْفُونَ |