Conjugation of قرع
to conquer in throwing the javelin or spear Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَرْع |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَرَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَرَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَرَعَ |
| نَحْنُ | قَرَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَرَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَرَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْرَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرَعُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْرَعُ |
| نَحْنُ | نَقْرَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرَعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرَعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْرَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرَعَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْرَعَ |
| نَحْنُ | نَقْرَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْرَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرَعْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْرَعْ |
| نَحْنُ | نَقْرَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرَعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرَعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْرَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْرَعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَرَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَرَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَرَعَتْ |
| نَحْنُ | قَرَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَرَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَرَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْرَعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرَعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْرَعُ |
| نَحْنُ | نَقْرَعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْرَعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْرَعَ |
| نَحْنُ | نَقْرَعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْرَعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرَعِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْرَعْ |
| نَحْنُ | نَقْرَعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرَعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرَعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْرَعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْرَعْنَ |