Conjugation of قرف
to loathe, to feel disgust for, to be nauseated by Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | قَرْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | قَرَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَرَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | قَرَفَ |
| نَحْنُ | قَرَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَرَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | قَرَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْرِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْرِفُ |
| نَحْنُ | نَقْرِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْرِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْرِفَ |
| نَحْنُ | نَقْرِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْرِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَقْرِفْ |
| نَحْنُ | نَقْرِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْرِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْرِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | قَرَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | قَرَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | قَرَفَتْ |
| نَحْنُ | قَرَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | قَرَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | قَرَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَقْرِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَقْرِفُ |
| نَحْنُ | نَقْرِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَقْرِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْرِفَ |
| نَحْنُ | نَقْرِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَقْرِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَقْرِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَقْرِفْ |
| نَحْنُ | نَقْرِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَقْرِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَقْرِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِقْرِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِقْرِفْنَ |