مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | فَوْح |
الْمَاضِي
| أَنَا | فُحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فُحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | فَاحَ |
| نَحْنُ | فُحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فُحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | فَاحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفُوحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُوحُ |
| هُوَ / هِيَ | يَفُوحُ |
| نَحْنُ | نَفُوحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُوحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُوحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفُوحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُوحَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفُوحَ |
| نَحْنُ | نَفُوحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُوحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُوحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفُحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُحْ |
| هُوَ / هِيَ | يَفُحْ |
| نَحْنُ | نَفُحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُوحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُوحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | فُحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فُوحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | فُحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فُحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | فَاحَتْ |
| نَحْنُ | فُحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فُحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | فُحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفُوحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُوحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفُوحُ |
| نَحْنُ | نَفُوحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفُوحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُوحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفُوحَ |
| نَحْنُ | نَفُوحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفُحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُوحِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفُحْ |
| نَحْنُ | نَفُحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | فُوحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فُحْنَ |