Conjugation of فار
to overflow, to gush forth, to boil up Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | فَوْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | فُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فُرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | فَارَ |
| نَحْنُ | فُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فُرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | فَارُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفُورُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُورُ |
| هُوَ / هِيَ | يَفُورُ |
| نَحْنُ | نَفُورُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُورُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُورُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفُورَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُورَ |
| هُوَ / هِيَ | يَفُورَ |
| نَحْنُ | نَفُورَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُورُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُورُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَفُرْ |
| نَحْنُ | نَفُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُورُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُورُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | فُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فُورُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | فُرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | فُرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | فَارَتْ |
| نَحْنُ | فُرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فُرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | فُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَفُورُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُورِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَفُورُ |
| نَحْنُ | نَفُورُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَفُورَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُورِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفُورَ |
| نَحْنُ | نَفُورَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَفُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَفُورِي |
| هُوَ / هِيَ | تَفُرْ |
| نَحْنُ | نَفُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَفُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَفُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | فُورِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | فُرْنَ |