Conjugation of غامر
to take a chance or risks, to venture Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُغَامَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | غَامَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَامَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَامَرَ |
| نَحْنُ | غَامَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَامَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَامَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغَامِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَامِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَامِرُ |
| نَحْنُ | نُغَامِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَامِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَامِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغَامِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَامِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَامِرَ |
| نَحْنُ | نُغَامِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَامِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَامِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغَامِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَامِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَامِرْ |
| نَحْنُ | نُغَامِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَامِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَامِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَامِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَامِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غَامَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَامَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَامَرَتْ |
| نَحْنُ | غَامَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَامَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غَامَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغَامِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَامِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُغَامِرُ |
| نَحْنُ | نُغَامِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَامِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَامِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغَامِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَامِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُغَامِرَ |
| نَحْنُ | نُغَامِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَامِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَامِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغَامِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَامِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُغَامِرْ |
| نَحْنُ | نُغَامِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَامِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَامِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَامِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَامِرْنَ |