Conjugation of غايا
ɣaː.jaːto loom, to cast a shadow [with فَوْقَ (fawqa) ‘over someone’] (often in a threatening way, e.g. the shadow is cast by a sword) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُغَايَاة |
الْمَاضِي
| أَنَا | غَايَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَايَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَايَا |
| نَحْنُ | غَايَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَايَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَايَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغَايِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَايِي |
| هُوَ / هِيَ | يُغَايِي |
| نَحْنُ | نُغَايِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَايُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَايُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغَايِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَايِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَايِيَ |
| نَحْنُ | نُغَايِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَايُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَايُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغَايِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَايِ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَايِ |
| نَحْنُ | نُغَايِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَايُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَايُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَايِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَايُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غَايَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَايَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَايَتْ |
| نَحْنُ | غَايَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَايَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غَايَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغَايِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَايِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُغَايِي |
| نَحْنُ | نُغَايِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَايِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَايِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغَايِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَايِي |
| هُوَ / هِيَ | تُغَايِيَ |
| نَحْنُ | نُغَايِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَايِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَايِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغَايِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَايِي |
| هُوَ / هِيَ | تُغَايِ |
| نَحْنُ | نُغَايِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَايِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَايِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَايِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَايِينَ |