Conjugation of غبط
ɣa.ba.tˤato wish to have what other has without being envious Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | غَبْط |
الْمَاضِي
| أَنَا | غَبَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَبَطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَبَطَ |
| نَحْنُ | غَبَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَبَطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَبَطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغْبِطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْبِطُ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْبِطُ |
| نَحْنُ | نَغْبِطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْبِطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْبِطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغْبِطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْبِطَ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْبِطَ |
| نَحْنُ | نَغْبِطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْبِطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْبِطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغْبِطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْبِطْ |
| هُوَ / هِيَ | يَغْبِطْ |
| نَحْنُ | نَغْبِطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْبِطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْبِطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِغْبِطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِغْبِطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غَبَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَبَطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَبَطَتْ |
| نَحْنُ | غَبَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَبَطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غَبَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَغْبِطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْبِطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَغْبِطُ |
| نَحْنُ | نَغْبِطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْبِطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْبِطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَغْبِطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْبِطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغْبِطَ |
| نَحْنُ | نَغْبِطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْبِطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْبِطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَغْبِطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَغْبِطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَغْبِطْ |
| نَحْنُ | نَغْبِطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَغْبِطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَغْبِطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِغْبِطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِغْبِطْنَ |