Conjugation of ضب
to have a gentle or scanty flow, to stream, to discharge sluggishly Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | ضَبّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | ضَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضَبَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | ضَبَّ |
| نَحْنُ | ضَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضَبَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | ضَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَضِبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضِبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَضِبُّ |
| نَحْنُ | نَضِبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضِبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضِبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَضِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضِبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَضِبَّ |
| نَحْنُ | نَضِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضِبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَضِبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَضِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضِبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَضِبَّ |
| نَحْنُ | نَضِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضِبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَضِبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضِبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | ضَبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضَبَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | ضَبَّتْ |
| نَحْنُ | ضَبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | ضَبَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | ضَبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَضِبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضِبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَضِبُّ |
| نَحْنُ | نَضِبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَضِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضِبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَضِبَّ |
| نَحْنُ | نَضِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَضِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَضِبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَضِبَّ |
| نَحْنُ | نَضِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَضْبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَضْبِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | ضِبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِضْبِبْنَ |